Poniedziałek, 06 września 2010, Do końca roku 116 dni Imieniny: Beaty, Eugeniusza, Lidy
» Kontakt
» Władze
» Referaty
» Rada Gminy
» USC
» GOPS
» Zakład komunalny
» Przetargi
» Policja
» NZOZ
» OSP
» Gminne Centrum Kultury
» Bank Spółdzielczy
» Chinków
» Kików
» Kolonia Zagajów
» Ludwinów
» Magierów
» Piasek Mały
» Piestrzec
» Solec Zdrój
» Strażnik
» Sułkowice
» Świniary
» Wełnin
» Włosnowice
» Zagaje Kikowskie
» Zagajów
» Zagórzany
» Zborów
» Zielonki
» Żuków
• Usługi Remontowo-wykończ...
• Szukam pracy
• Sprzedam DZIAŁKĘ!!!!!!
• 5zł/m2
• 5zł/m2
» Walory turystyczne
» Baza noclegowa
» Agroturystyka
» Stow. "Źródło Zdrowia"
» Regulamin polowu ryb
Solec Zdrój to wieś starożytna położona 9 km od Stopnicy, mająca kościół i parafię od początków wieku XV-go. Już w połowie tegoż wieku należała do Jana Feliksa hr. Leliwa Tarnowskiego, w roku zaś 1508 wraz ze Zborowem i innymi wioskami okolicznymi - do Andrzeja Zborowskiego. Kościół na górce, położony po zachodniej stronie, wzniosła w r. 1832 dziedziczka Solca Maria Wielogłowska. W tym czasie wioska liczyła zaledwie 40 domów i ok. 300 mieszkańców. Dzięki wciąż rozwijającemu się Zakładowi kąpielowemu, wieś szybko się rozrastała i zaludniała. Zabudowa wsi stawała się coraz solidniejsza i ładniejsza.
Zakład kąpielowy solecki
W XVIII w. jeden z Tarnowskich, właścicieli Solca założył tu warzelnię soli, kierując się istniejącymi wykwitami solnymi na glebie i tradycją związaną z samą nazwą miejscowości. Powstały wówczas szyb został jednak z czasem zamknięty.W początkach XIX w. głównie z inicjatywy Staszica robiono tu liczne poszukiwania soli.

W 1815 r. wybito obok dawnego szyb i na głębokości 121 m natrafiono na obfite źródło gorzko - słone, które używać zaczęła okoliczna ludność w celach leczniczych z takim skutkiem, że skłoniło to właścicieli do wybudowania tu pierwszych drewnianych łazienek. Faktycznym założycielem Zakładu soleckiego stał się jego nowy właściciel (od 1835r.) Karol Goddefroy. Jego staraniem powstały tu domy dla kuracjuszy, których liczba sięgała ok.300 rodzin rocznie. W roku 1837 Zdrój Solecki został wpisany do rejestru uzdrowisk polskich i zapis ten otwiera historię uzdrowiska.
W roku 1855 zbudowany został wodociąg dostarczający z sąsiedniego Zborowa wodę źródlaną do picia. Solcem w tym czasie zainteresował się profesor Wszechnicy Jagiellońskiej Józef Dietl, założyciel i w
ieloletni prezes towarzystwa balneologicznego w Krakowie. Z jego pracy wiemy, że w roku 1856 było tu już 29 łazienek, a w ciągu sezonu wydano 28 kąpieli. Analizę wody soleckiej przeprowadził w tym czasie prof. Szkoły Głównej Warszawskiej Wawnikiewicz, ujawniając, że przewyższają one zawartością soli mineralnych i siarkowodoru podobne źródła zagraniczne a także buskie. Potwierdziły to również badania oddziału balneologicznego Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego, przeprowadzone przez prof. Girszofta. Rozrostowi Solca nie mogła podołać ofiarność samego właściciela, K. Goddefroy`a, toteż założył on w roku 1875 w Warszawie spółkę komandytowo-akcyjną, która zgromadziwszy większe kapitały zajęła się skutecznie rozbudową. Zbudowano wówczas hotel murowany z salą balową, restauracyjną i czytelnią, dawny drewniany wodociąg zamieniono na nowy z cementu, założono też na 2 ha wolnej przestrzeni między łazienkami a hotelem, park zakładowy.
W 1896r. Solec przechodzi na własność braci Daniewskich, dr Włodzimierza i inż. Romualda. którzy uczynili z niego kurort na miarę europejską. Piękny z unikalnym drzewostanem park i malowniczo wkomponowana w jego pejzaż rzeka Rzoska tworzą wspaniałe miejsce do leczenia i wypoczynku. Zbudowano wtedy wielki zbiornik na wodę mineralną wydobywaną już z szybu o większej głębokości bo 180 m., przyczynili się do budowy i odnowy wielu domów i willi, upiększenia parku i łazienek, które po pożarze w 1901 r. zostały wybudowane z drzewa w stylu zakopiańskim. Po pięciu latach działalności właścicieli frekwencja kuracjuszy wzrosła o 100 % dochodząc do przeszło 1200 osób.
Zakład zyskał na różnych wystawach kolejno:


W 1928 roku Zakład liczył 28 kabin do kąpieli 1 i 2-ej klasy, 27 kabin klasy 3-ej oraz 14 kabin do kąpieli mułowych. Do kabin pierwszej klasy wejście znajdowało się od frontu (z parku od strony północnej) z dużego holu, w którym podczas sezonu grywała codziennie rano orkiestra smyczkowa, kuracjusze zaś oczekiwali na kąpiele w wygodnych fotelikach i przy stolikach. Do kabin drugiej klasy wejście znajdowało się od strony pawilonu wschodniego, do kabin mułowych zaś wchodziło się z pawilonu południowego.
Druga wojna światowa zniszczyła część budowli i urządzeń oraz zdewastowała park zdrojowy. Od roku 1946 dzięki staraniom kierującego wówczas Zakładem Zdrojowym mgr inż. Włodzimierza Daniewskiego wznawia on swoją działalność

Planowany rozwój zakładu został zahamowany w roku 1951 kiedy to, wbrew prawu, Zakład Zdrojowy Solec-Zdrój został upaństwowiony i podporządkowany Uzdrowisku Busko-Zdrój. W latach 1951-1994 pomimo swych niewątpliwych walorów przyrodniczych i leczniczych Solec-Zdrój chylił się ku upadkowi z powodu braku inwestycji.
Po 47 latach zarządu państwowego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Uzdrowisko Solec-Zdrój mocno zdewastowane i okrojone terytorialnie wróciło do prawowitych właścicieli tj. rodzin Daniewskich i Dzianottów.

Od 01.01.2000r. pod nazwą Uzdrowisko Solec-Zdrój sp. z o.o. służy swoimi zabiegami społeczeństwu.
Copyright © 2007 Urząd Gminy Solec-Zdrój.