Kików

 Nazwa wsi pochodzi od staropolskiej osobowej nazwy Kika, w dawnych dokumentach zapisywana jako Kykow. Nazwa po raz pierwszy pojawia się w 1345 roku w zbiorze dokumentów diecezji krakowskiej. Od początku wieś należy do parafii Dobrowoda. W 1579 roku była to własność Andrzeja Zborowskiego. Mieszkało tu wtedy dwudziestu kmieci, jeden zagrodnik i trzech komorników. W 1827 roku było 37 domów i 268 mieszkańców. W 1881 roku była to wieś włościańska i folwark szlachecki w gminie Zborów. Była tu kopalnia piaskowca. Folwark był częścią dóbr kikowskich ( inne folwarki to Marjanów, Kosinów, Zagaje). Wieś miała wtedy 56 gospodarzy na 593 morgach ziemi.

Aktualnie Kików liczy 432 mieszkańców, 96 posesji, w tym 91 gospodarstw rolnych. Ogólna pow. wsi to 769 ha. Cała wieś jest zwodociągowana ( własne ujęcie wody) i zgazyfikowana. Przez Kików przebiega szlak murowany, zaliczany do szlaków turystycznych Ponidzia. Znajduje się tu m.in. kurhan wpisany do rejestru zabytków archeologicznych w 1986 roku, dwór z XIX wieku oraz figura Jezusa Frasobliwego z XVII wieku i 3 kapliczki współczesne.

Walory przyrodniczo-krajobrazowe i kulturowe tego terenu sprzyjają rozwojowi turystyki zarówno pieszej jak i rowerowej. Teren Szanieckiego Parku Krajobrazowego ze swoją roślinnością kserotermiczną i słonolubną, ciekawa rzeźba terenu po wyeksploatowanym kamieniołomie wapieni oraz zespół jaskiń krasowych, które zostały objęte przez Radę Gminy Solec-Zdrój ochroną jako pomniki przyrody nieożywionej, stanowią nie lada atrakcję turystyczną. Olbrzymie szanse na rozwój, jako alternatywne źródło dochodu mieszkańców, ma agroturystyka.

Czy tak będzie ? Czy Kików wykorzysta swoje walory? Należy mieć nadzieję, że tak. Na pewno warto.